(?-1557)
Divan şairi. Vardar Yenicesi’nde doğdu. Asıl adı Meh-med. Düzenli bir eğitim görmedi. Gençliğinde rint ve başı­boş bir hayat yaşamış, kalenderi dervişleri ile dolaşmıştır. İstanbul’a gelince, şiirleri İle Defterdar İskender Çelebi, Sadrazam İbrahim Paşa ve Kanûnî’nin dikkatini çekmiş, ra­hat bir hayata kavuşmuştur. Hâmîlerinin ölmesi üzerine Ka-nûnî’den bir Rumeli sancakbeyliği alıp istanbul’dan uzakla­şır. Edirne’de ölmüştür.
Hayalî rint meşrebi, ince hayâlleri, yerli renkleri, samimî ifâdesi ile XVII’ınci asrın orijinal bir şâiridir. Şiir sanatların­dan çok ifade güzelliğine, tabiîliğe değer verir. Tasavvufun terimlerini sık sık kullanırsa da mutasavvıf bir şâir sayıl­maz. Necatî ile Bakî arasında yetişmiş en büyük dîvan şâiri­dir. Şiirindeki tasavvuf neşvesi, samimilik, rintlik, incelik, dünyâya ve onun nimetlerine değer vermeyiş gibi özellikle­rine bakılarak İranlı Şâir Hâfız’a benzetilmiştir.
Dîvan’ı Ali Nihat Tarlan tarafından bastırıldı (1945). [Ce­mal Kurnaz, Hayalî Bey Dîyant'nın Tahlili konulu bir doktora tezi hazırladı (Hacettepe Üniversitesi, Sosyal ve idâri Bilim­ler Fak. 1983) basılmadı.]

Siz Hala İş Bulamadınız mı?

İlk Hafta MSN Bedava Cebinizde

Binlerce Radyoyu Bedava Dinle

Alt Kategoriler: Divan Edebiyatı Şairleri, Şairler