Şâir. Malatya’da doğdu. Tasavvuf eğitimi görmüş, bunun İçin Malatya, Mardin, Bağdat ve Kerbelâ gibi İllerdeki şeyh­lerin yanında bulunmuştur. 1646 yılında İstanbul’a geldi. Halveti tarikatının Mısriyye kolunu kurup Bursa’da şeyh ol­du (1670). Önce Rodos’a (1673), sonra iki defa Limni Adası’na sürüldü (1691,1694). Sürgünde öldü.
Tasavvuf edebiyatı şairlerindendir. Aruz vezni ile yazdığı şiirlerde Fuzuli‘nin, hece vezni ile olan [...]

Dîvan şâiri. Azerî sahasında yetişen Türk şâiridir. Asıl adının Imâdeddîn olduğu, Bağdat civarında Nesîm kasaba­sında doğduğu söylenir. Hayâtı hakkında verilen bilgiler çelişkilidir. İran’da Hurufilik mezhebini kuran Fazlullah’ın (Öl. 1401) halîfelerinden olduğu, şeriata aykırı inançları propa­ganda ettiği için Halep’te derisi yüzülerek Öldürüldüğü bi­linmektedir (1404). Hayâtı efsaneleşmiş, özellikle alevî, bektaşî şairler arasında “Şâh-ı Şehid” adı ile îtibar [...]

Tarsus’ta doğdu. Eskişehir Ticaret Lisesi’ni bitirdi. Türkiye İş Bankası’nın çeşitli illerdeki şubelerinde memur, İdareci ve halkla ilişkiler müdür yardımcısı olarak çalıştı. 1977′de emekli oldu. İstanbul’da kendi adını taşıyan sanat galerisinin yöneticisi iken öldü.
Günümüzün popüler şâiri idi. Aşk, ölüm, ayrılık, özlem te­malarını serbest nazımla anlattı. Aruz İle yazdığı başarılı ru­baileri de vardır. Çok yazan şairlerdendi.
İlk basılış [...]

Dîvan şâiri. Hasankale’de doğdu. Asıl adı Ömer. Memle­ketinde Medrese öğrenimi gördükten sonra I. Ahmed zamanında istanbul’a geldi. Sultan IV. Murad tarafından korundu. Bâzı memurluklarda bulundu, vergi kâtipliği yaptı. Sultan IV. Murad’a bir daha hiciv yazmayacağına dâir söz vermiş, sözünde durmayarak Bayram Paşa’yı hicvetmiş ve bu yüzden boğdurularak Sarayburnu’ndan denize attırılmıştır.
Nefî, divan edebiyatının en büyük övgü [...]

(?-1674) Dîvan şâiri. Edirne’de doğdu. Ağazâde Mehmed Dede’nin dervişidir. Mevlevî tarikatına girmiştir. 1670′de Edirne Mu­radiye Mevlevîhânesi’ne şeyh olmuştur. Edirne’de Ölmüş ve Mevlevihane’nin avlusuna gömülmüştür.
Neşati, XVII’nci asrın büyük şairlerindendir. Sebk-i Hin-dî’yi, (hind üslûbu) Türkçe‘de en iyi temsil eden odur. En basit duygu, düşünce veya hayali bile en güzel kelimelerle, sanatlı bir tarzda, ve en ahenkli şekli [...]

Dîvan şâiri. İstanbul’da doğdu. Asıl adı Ahmed’dir. Mehmed Efendi’nin oğlu. İyi bir medrese öğrenimi görmüş, mü­derris olmuştur. Damat İbrahim Paşa sadrazam olunca kadılık, aynı paşanın özel kütüphanesinde memurluk ve mahkeme naipliği yaptı. 1720-1730 yılları arasında, Müneccimbaşı Ahmed Efendi’nin (Ölüm: 1702) Sahalfü’l-Ahbâr (Haberlerle Dolu Sahifeler) adlı Arapça tarihini Türkçe‘ye çevirmiş (Bu eser 1769-70 yılında 3 cilt [...]

Şair, yazar. Istanbul’da doğdu, Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü bitirerek yurdun çeşitli illerinde öğretmenlik yaptı. İstanbul Eğitim Enstitüsü’nde öğretmen iken emekli oldu (1972). Ga­zetecilik Enstitüsü’nde kompozisyon öğretmenliği yaptı. İs­tanbul’da öldü. Zincirlikuyu Mezarlığı’na gömüldü. Şiirimizde biçim ve öz yönünden yenilikler yapan şairdir. Basit günlük olaylardan ve manzaralardan İlham aldı. Ev, ai­le, çocukluk, geçim sıkıntısı, [...]

Divan şairlerindendir. Doğum yeri belli değil. Asıl adı “isâ. Edirne’de bir hanım tarafından köle olarak alınmış, sonra Kastamonu’­ya gitmiş, orada söylediği gazellerle tanınmaya başlamıştır. Fatih Sultan Mehmet’in dîvan kâtipliğine tâyin edilince is­tanbul’a geldi. II. Bayezit’in oğlu Şehzade Abdullah’ın dî­van katipliğini yaparken şehzade Ölünce Karaman’dan tek­rar İstanbul’a döndü. Şehzade Mahmud’un nişancısı olarak Manisa’ya gitti. Orada kısa [...]

Nükteci. Belgelerin yetersizliği, hakkındaki rivayetlerin de çelişkili olması sebebiyle yaşadığı devir ile tarihi şahsi­yetini tesbit etmek mümkün olamamıştır. Lâmii-zâde Ab­dullah Çelebi’nin Letâif’inde Nasreddin Hoca ile Şeyyad Hamza çağdaş olarak gösterilir. Bu ve benzeri bilgilere göre Nasrettin Hoca‘nın XIV’üncü asırda yaşamış olduğu tahmin edilmek­tedir. Türbesindekİ XVIII veya XiX’uncu asırda konduğu tah­min olunan kitabedeki hicrî 368 tarihinin [...]