(XIX’uncu asır)
Âşık. Asıl adı Veli’dir. Âşık Musa isimli bir halk şâirinin oğludur. Doğum yeri ve tarihi bilinmiyor. Adana, Kozan, Er-zin ve Payas’ta yaşayan Avşar Türkmenleri’nden olduğu, Avşar beylerinden Alioğlu Dede Bey, Mistik Bey ve Koza-noğlu Ahmecl beylerin yanında kâtiplik ve imamlık yaptığı, Avşar aşiretlerinin Osmanlı Devletİ’ne başkaldırması üzerine Dadaloğlu’nun da içinde bulunduğu aşiretin Sivas dolaylarında oturmaya mecbur edildiği (1865), ömrünün sonlarına doğru Çukurova’ya dönüp bir müddet yaşadığı, sonra göçebe iken yaşadığı dağlara çekilerek öldüğü halk rivayet-lerindendir. Bu hususlar kısmen şiirlerinden de anlaşılmaktadır.
Dadaloğlu, âşığın mahlasıdır. Şiirlerinde tabiat, aşk, yiğitlik ve kahramanlık temasını işler. Toroslar’da ve Çukurova’da yaşayan aşiretlerin hayatını, Osmanlı Devleti ile yaptıkları mücâdeleleri, yenilmeleri, İskâna mecbur edilişleri ve bunun acıları anlatılır. Sâde samimi bir halk Türkçesi ile koşma, türkü, koçaklama, varsağı ve semai söylemiştir. Çağdaşı olan âşıklarda bulunan dîvân şiiri tesiri Dadaloğlu’nda görülmez.
Cönklerden, mecmualardan ve halk ağzından derlenen şiirlerinin sayısı yüz civarındadır. Şiirleri birkaç kitapta yayımlanmıştır.
[Taha Toros, Dadaloğlu, 1940; M. Zeki Kor-gunal, Dadaloğlu, 1954; Cahit Öztelli, Köroğlu ve Dadaloğlu, 1954; Haşim Nezihi Okay, Dadaioğlu-Hayâtı ve Deyişleri 1959; Tahır Kutsi Makal, Dadaloğlu, 19741]
Alt Kategoriler: Aşık Edebiyatı Şairleri, Aşıklar, Şairler, Şairlerin Hayatı


Bu sayfa için yorum yazın
Yorum yapabilmek için önce ÜYE olmalısınız eğer üye iseniz Giriş yapmalısınız.