İnsan olmayan varlıkları insan gibi algılayarak, insana özgü nitelikleri o varlıklara benzeterek söz söyleme sanatına teşhis (kişileştirme) sanatı denir.
Seslen liman sislerine boğulur
Gemiler yorgun ve uykuludur.
Bu parçada, gemiler kişileştirilmiştir.
Ne vakit Maçka ‘dan geçsem
limanda hep gemiler olurdu
ağaçlar kuş gibi gülerdi.
(Attila İlhan)
İnsana özgü bir nitelik olan “gülmek” eylemi ağaçlara yakıştırılmış. Bir başka deyişle “ağaçlar” kişileştirilmiş.
Bütün kusurumu toprak gizliyor Merhem çalıp yaralarım düzfüyor.
(Aşık Veysel)
Şair “toprak”ı kişileştiriyor.
Gül, hasretinle yollara tutsun kulağını Nergis gibi kıyamete dek çeksin intizar
(Baki)
Dizelerde “gül” ve “nergis” kişileştiriliyor.
Kış, Ada ‘nın her tarafına yerleşebilmek için rüzgarlarını poyraz, yıldız, karayel… halinde seferber ettiği zaman; öte yakadaki yaz, pilisini pırtısını yeni toplamış, bir kenara, oldukça mahzun bir göçmen gibi oturmuştu.
(Sait Faik Abasıyanık) Verilen parçada “kış” ve “yaz” kişileştiriliyor.
Söz Sanatları sayfasına Dönmek için TIKLAYIN
