Gramerimiz.Com » Gezi Yazarları

ATTİLA İLHAN

admin — Sun, 06 Apr 2008 11:29:44 +0000

(1925- 2005)
Şair, yazar. Menemen’de doğdu. Bedreddln İlhan’ın oğludur. İlk öğrenimini İzmir Karşıyaka llkokulu’nda, orta öğrenimini İstanbul Işık Lİsesİ’nde yaptı. Yüksek öğrenim için İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ne girdiyse de yarıda bıraktı (1949). Attila İlhan 1950′de gazeteciliğe başlayarak Gerçek, Vatan, Demokrat İzmir, Yeni Ulus, Yeni Ortam ve Dünya gazetelerinde yazılar yazdı. 1959-1962 ytltarı arasında senaryo yazarı, rejisör asistanı, montaj asistanı olarak sinemada çalıştı; Ali Kaptanoğtu takma adı İle yazdığı onbeş civarında senaryosu filme çekildi. 1974 yılında Bilgi Yayınevi danışmanlığına getirildi.
İlk şiiri 1941′de Yeni Edebiyat gazetesinde çıktı (Balıkçı Türküsü, 1 Ekim 1941). Cebbaroğlu Mehemmed adlı şiiri ile CHP Şiir Yarışması’nda ikincilik kazanınca sanat dünyâsının dikkatini çekti. İlhan’ın, 1955 yılına kadar yazdığı şiirlerinde karamsarlık hâkimdir. Yalnızlık, umutsuzluk, bunalım, ölüm ve aşk şiirlerin başlıca temalarıdır. Tabiat İle insan ruhu arasında hissî bir bağlantı kurar. Halk Türkçesi’nin deyim ve mecazları ile süslenmiş zengin bir dili vardır. Hayali ve buluşları çok güçlüdür. Aynı özellikler hemen hemen nesirlerinde de görülür. Şiirlerinde Dadaloğlu, Pir Sultan ve Köroğlu tesiri vardır. İkinci yeni şiirinin öncülerindendir.

Siir kitapları:

1. Duvar (1948), 2. Sisler Bulvarı (1954), 3. Yağmur Kaçağı (1955), 4. Ben Sana Mecburum (1960), 5. Belâ Çiçeği (1962), 6. Yasak Sevişmek (1968), 7, Tutuklunun Günlüğü (1970), 8. Böyle Bir Sevmek (1977), 9. Elde Var Hüzün (1982).

Romanları:

1. Sokaktaki Adam (1953), 2. Zenciler Birbirine Benzemez (1957), 3. Kurtlar Sofrası (2 cilt, 1963-1964), 4. Bıçağın Ucu (1973), 5. Sırtlan Payı (1974), 6. Yaraya Tuz Basmak (1978), 7. Fen-, Halde Leman (1980), 8. Oersaa-det’te Sabah Ezanları (1981). Deneme ve hatıraları: 1. Hangi Sol? (1970), 2. Hangi Batı? (1972), 3. Faşizmin Ayak Sesleri (1975), 4. Hangi Seks? (1976), 5. Hangi Sağ? (1980), 6. Gerçekçilik Savaşı (1980), 7. Hangi Atatürk? (1981).

Gezi notları: Abbas Yolcu (1959).

Gazete yazıları: Batı’nın Deli Gömleği (1982). Attila İihan Tutuklunun Günlüğü kitabı ile TDK 1974 Şiir Ödülü’nü; Sırtlan Payı romanı ile de 1974-1975 Yunus Nadi Armağanı’nı kazandı.

REŞAT NURİ

admin — Sun, 06 Apr 2008 07:58:43 +0000

(1889-1956)
Hikaye, roman ve oyun yazarı. İstanbul’da doğdu. Askerî Doktor Nuri Bey’in oğludur. İlk öğrenimini Çanakkale’de yaptı. Idâdî’de ve İzmir Fransız Freres’ler Okulu okudu. İstanbul Darülfünun Edebiyat Şûbesi’ni bitirdi. Yurdun çeşitli yerlerinde, daha çok İstanbul liselerinde öğretmenlik, Millî Eğitim Bakanlığı müfettişliği, Çanakkale milletvekilliği (1939-1943), başmüfettişlik (1947) ve Paris Kültür Ataşeliği yaptı (1954). Emekliye ayrıldıktan sonra (1954) Şehir Tiyatroları edebî kurul üyesi oldu.Tedavi için gittiği Londra’da öldü. Kabri İstanbul’da Karacaahmet Mezarlığı’ndadır.
Reşat Nuri Güntekin hikaye, roman, gezi notları, oyun, mizah yazıları ve makaleler yazmıştır. İlk eseri olan Ahşap Konak (büyük hikâye) 1917′de yayımlandı. Şâir, Nedim, Büyük Mecmua gibi dergilerde tiyatro tenkitleri ile hikâyeleri çıktı (1918-1919). Asıl şöhretini 1922′de Vakit gazetesinde tefrika edilen Çalıkuşu ile sağladı. Romanlarında taşra kasabalarında geçen olaylar anlatılır. Kahramanları çevresi ve problemleri ile verir. Sosyal hayatın çeşitli yönlerini anlatır. Aşk romanlarının yanısıra sosyal konuları olan eserler de yazmıştır. Romanlarında canlı tipler yaratmıştır. İstanbul Türkçe’si ile yazılan bu eserlerde akıcı ve ahenkli bir dil görülür. Küçük hikâyelerinde mizaha’da yer vermiştir. Oyunlarında, bâzı hâllerde didaktik unsurlar ağır basar. Tercüme ve adapte eserleri de vardır.

Romanları:

1. Harabelerin Çiçeği (1918), 2. Gizli El (1920), 3. Çalıkuşu [1922; Necati Cumalı sahneye uyguladı (1962) ve oynandı; Filme alındı (1967).], 4. Dudaktan Kalbe (1923), 5. Damga (1924), 6. Akşam Güneşi (1926), 7. Bir Kadın Düşmanı (1927), 8. Yeşil Gece (1928), 9. Acımak (1928), 10. Yaprak Dökümü (1930), 11. Kızılcık Dalları (1932), 12. Gökyüzü (1935), 13. Eski Hastalık (1938, Eski Şarkı adıyla oyunlastırıldı), 14. Ateş Gecesi (1942), 15. Değirmen [1944, Turgut Özakman Sarıpınar- 1914 adı iie oyunlastırıldı (1968J.1 16. Miskinler Tekkesi (1946), 17. Ripkalfşâ Ediyor(1949), 18. Kavak Yelleri (1950), 19. Kan Dâvası (1955), 20. Boyunduruk (1960), 21. Son Sığınak (1961).

Hikâye kitapları:

1. Gençlik ve Güzellik (1917), 2. Recm (1919), 3. Roçild Bey (1919), 4. Sönmüş Yıldızlar (1919), 5. Tanrı Misafiri (1927), 6. Leylâ İle Mecnun (1928), 7. Olağan İşler (1930), 8. Eski Ahbap (Tarihsiz).

Oyunları:

1. Gönül Veya İnhidam (1916), 2. Hançer (1920), 3. Şemsiye Hırsızı (1920), 4. Taş Parçası (1920), 5. Eski Rüya (1922), 6. Yaprak Dökümü (1923), 7. Kır Çiçeği (1924), 8. Ümidin Güneşi (1924), 9. Gazeteci Düşmanı (1924), 10. Bir Köy Hocası (1928), 11. Bâbür Şâh'ın Seccadesi (1931), 12. Ümidin Mektebinde (1931), 13. İstiklâl (1933), 14. Vergi Hırsızı (1933), 15. Bir Yağmur Gecesi (1941), 16. Yolgeçen Hanı (1944?), 17. Ağlayan Kız (1947), 18. Eski Şarkı (1951), 19. Hül-lecl (1953), 20. Tanrı Dağı Ziyareti (1954), 21. Balıkesir Muhasebecisi (1955), 22. Bu Gece Başka Gece (1956), 23. Daktilo Makinesi (Radyo oyunu).

Diğer eserleri:

1. Anadolu Notları (2 cilt, 1936, 1966), 2. Fransız Edebiyatı Antolojisi (3 cilt, 1929-1931), 3. Uç Asırlık Fransız Edebiyatı (1932). [Çalıkuşu Sırpça, Hırvatça, Bulgarca, İngilizce ve Rusça'ya; Damga, Dlgirmen, Yaprak Dökümü, Yeşil Gece Rusça'ya; Kızılcık Dallan İle Dudaktan Kalbe Sırpça'ya, Akşam Güneşi İngilizce'ye çevrilip yayımlandı. Eserlerinin tam listesi Türkân Poyraz İle Muazzez Alpbek tarafından neşredildi (: R.N. Güntekin- Hayatı ve Eserlerinin Tam Listesi, 1957). Hakkında incelemeler yapılmış ve bu İncelemeler yayımlanmıştır.]

BURHAN FELEK

admin — Fri, 21 Mar 2008 15:41:52 +0000

(1889-1982)
Yazar. Üsküdar’da doğdu. Üsküdar Ravza-yı Terakki S yesi’ni, Mülkiye İdâdîsi’ni ve İstanbul Hukuk Mektebi’ni bitirdi (1911). Evkaf İnşaat Başkâtipliği, Ticâret Bakanlığı Hukuk Müşavir Yardımcılığı, öğretmenlik ve avukatlık yaptı. Gazeteciler Cemiyeti Başkaniığı’nda bulundu. Çeşitli gazetelerde fıkra yazarlığı yaptı (Vakit, Vatan, Millet, Yeni Ses, Tan, Cumhuriyet, Milliyet). 1976′da ŞeyhüM muharririn unvanı aldı. İstanbul’da öldü.
Felek, günlük fıkraları ve mizahîhikâyeleri ile tanınır. Anlaşılır bir dille, yaşayan Türkçe ile yazılar yazmıştır.

Eserleri:

1. Mint Masalları (Gezi yazıları, 1944), 2. Âdem’den Bu Güne Büyük Aşklar (1945), 3. Felek (Fıkralar, 1947), 4. Vatandaş Ahmet Efendi (Mizahı hikâyeler, 1957), 5. Eski İstanbul Hikâyeleri (1971), 6. Yaşadığımız Günler (Hikâye, hâtıra, 1974),7. Melek Hanım(J.Verneile’den adapteettiği piyes.Şehir Tiyatrolarında oynandı), 8. Giovanna Guarechi’den Don Camillo serisinin Türkçe’ye tercümesi.

BEDRİ RAHMİ EYÜBOĞLU

admin — Thu, 20 Mar 2008 14:04:28 +0000

(1911-1975)
Şâir, yazar, ressam. Görele’de doğdu, ilk ve orta öğrenimini Trabzon’da yaptı. 1926′da İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi Resim Bölümü’nde yüksek Öğrenim yaptı (1930). Paris’e giderek Andre Lhote’un atölyesinde üç yıl çalıştı. 1933′te, yurda dönerek Güzel Sanatlar Akademisi’nde öğretmenliğe başladı. Bu işi ölümüne kadar sürdü. İstanbul’da öldü. Küçükyalı Mezarlığı’na gömüldü.
İlk şiiri 1928′de Muhit dergisinde çıktı. Yeni Adam dergisinde yazılar yazdı. Resim tekniği ile ilgili kitaptan, gezi notlarından meydana gelen eserleri de vardır. 1976′da Milliyet Sanat dergisi tarafından yılın sanatçısı seçildi. Şiirlerinde resim tecrübesinin akisleri olan ifadeler vardır. Halk şiir geleneğinin bazı niteliklerinden yararlanmış, daha çok üsluba ve iç âhenge önem vermiştir. Çoğunlukla aşk temasını işledi. Resim sanatının da ustaiarındandır. Yazmacılık sanatına çağdaş tekniklerle yenilikler kattı. Uluslararası Bru-xelles Fuan’nda resim büyük ödülünü aldı (1958), büyük mozaik panolar yaptı.

Şiir kitapları:

1. Yaradana Mektuplar (1941), 2. Karadut (1948), 3. Tuz (1952), 4. Üçü Birden (Bütün şiirleri, 1953), 5. Yaşadım (kitaplarına girmemiş 25 şiiri, 1977).

Nesirler:

1. Canım Anadolu (1953, gezi notları), 2. Tezek (1975, gezi notlan), 3. Delifişek (Sanat yazılan, denemeler, 1975), 4. Bİnbir Bedros (Resim kitabı, 1977), 5. Karadut (Resim kitabı, 1979), 6. Babatomiler (Erotik resimler, 1979).

EVLİYA ÇELEBİ

admin — Thu, 20 Mar 2008 13:55:41 +0000

(1611-1682?)
Seyahat-nâme yazarı. Asıl adı Evliyâ’dır. Derviş Mehmed Zıllî’nin oğludur. İstanbul’da Unkapanı’nda doğdu. Devrinin Ahfeş Efendi ve Evliya Mehmed Efendi gibi meşhur bilginlerinden ders gördü. Enderun’da da dört yıl öğrenim görerek sipahi oldu. 1630′da gördüğü bir rüya üzerine İstanbul’u inceden inceye gezdi, notlar aldı. Sonra İ&tanbul dışına çıkarak Bursa, İzmit, Trabzon, Kırım ve Girit’e gitti. Tanıdığı devlet adamlarının yanında görev alarak veya seferlere katılarak Kafkasya, Iran, Anadolu, Suriye, Filistin, Avusturya ve Almanya’yı hattâ Mısır, Sudan ve Habeşistan’ı gördü. Çelebi’nin hangi tarihte ve nerede öldüğü bilinmiyor.
Yaklaşık olarak, elli yıl süren gezi izlenimlerini Seyahat-nâme adlı on ciltlik eserde yazdı. Bu, eski edebiyatımızın en büyük seyahat eseridir. İçinde tarih, coğrafya, biyografi, folklor, dil, sosyoloji vb. konularda çok zengin ve çeşitli bilgiler vardır. Başından geçen bâzı olayları nükteli bir dil ile, bâzı hâllerde abartarak anlatır. Duyduklarını olduğu gibi yazıya geçirir. Halk diline yakın bir dil ile, sâde ve samîmi bir üslûp ile yazmıştır. Seyahat-nâme önce Batılı türkologların ilgisini çekmiş (J. V. Hammer, F. Taeschner), sonra Türkiye’de değeri anlaşılmıştır. ,….
Seyahat-nâme’nin ilk sekiz cildi (1898-1928) eski yazı ile, son iki cildi de yeni yazı ile (1935-1938) basıldı. Yeni baskıları daha çok seçmeler hâlinde çıkmıştır. Bunlar arasında, Reşat Ekrem Koçu’nun Evliya Çelebi Seyahat-nâmesi (5 cilt, 1943-1951); Mustafa Nihat Özön’ün Seyahat-nâme’si (3 cilt, 1944-1945); Mehmet Aksoy ile Server İskit’in Evliya Çelebi Seyahat-nâme’sinden En Güzel Parçalar’ı (1962); Zuhuri pa-nışman’ın Evliya Çelebi Seyahat-nâme’si (10 cilt, 1969-1970); Nihâi Atsız’ın Evliya Çelebi’den Seçmeler’! (2 cilt, 1971, 1972) sayılabilir.

BEHÇET KEMAL ÇAĞLAR

admin — Wed, 05 Mar 2008 00:05:53 +0000

(1908-1969)
Şâir ve yazar. Erzincan’a bağtı Urumekrek (Tepecik)’te doğdu. Şaban Hami Bey’in oğludur. İlk ve orta öğrenimir Bolu İmaret Mektebi, Konya NümCıne Mektebi, Kayseri Su tânîsi, İzmir Lisesi’nde yaptı. 1925′te Zonguldak Yükse Maden Mühendis Okulu’na gireli. Staj için Belçika ve Frar sa’ya gönderildi. Sanayi Bakanlığı Mâden Dâiresi Merke Mühendisi (1930) oldu. Türk Ocağı ve Halk Evi’nde yapıla çalışmalara katıldı. Halk Edebiyatı ve gazetecilik incelemı leri yapmak için, Atatürk tarafından Londra’ya gönderile1 Dönüşte Halkevleri müfettişliği, Erzincan milletvekilli) (1943-1949), gazete yazarlığı, istanbul Radyosu edebiyat danışmanhğı, kurucu meclis üyeliği (1961), TRT Yönetim Ki rulu üye ve başkanlığı, öğretmenlik ve bir bankanın dam mantığını yaptı. İstanbul’da öldü. Kabri Zincirlikuyu Mezarlığı’ndadır.
Başlangıçta millî edebiyat şâirlerinin şiirlerine benzer eserler verdi. Bu tarzını sonuna kadar korudu. Ankaralı Âş Ömer mahlası ile şiirler yazdı. Atatürk İnkılaplarını, milli duyguları, memleket meselelerini, yurt güzelliklerini hece vezni ile yazdığı şiirlerle anlattı. “Atatürk şâiri” olarak tanındı. Faruk Nafiz Çamlıbel ile birlikte yazdıkları Onum Yıl Marşı ile şöhreti yaygınlaştı. Şiir ve nesirlerini Muhit, Varlık, Doğu, Şadırvan, Türk Dili ve Millet dergileri’nde yayımladı.

Şiir kitapları:

1. Erciyas’tan Kopan Kar (1932), 2. Burda Bir Kalp Çarpıyor, 3. Benden İçeri (Bütün şiirleri, 1966),4. Behçet Kemal Çağlar1 in Son Şiirleri (Ölümünden sonra çıktı, 1970).

Oyunları:

1. Çoban (1932), 2. Atillâ (1935), 3. Timur ve Yıldırım (Basılmadı)-

Diğer eserleri:

1. Hür Mavilikte (1947, gezi notları), 2. Dolmabahçe’den Anıtkabir’e Kadar (1955, gözlemleri), 3. Kur’ân-ı Kerîm’den İlhamlar (1966), 4. Atatürk Denizinden Damlalar (Derleme, 1967), 5. Battal Gâzî Destanı (1966), 6. Bugünün Diliyle Atatürk’ün Söylevleri (Atatürk’ün konuşmalarından seçilmiştir, 32 konuşma, 1968), 7. Malazgirt Zaferi’nden İstanbul Fethine (1971, dört destan),

[Enver Naci Gökşen'in Behçet Kemal Çağlar tanıtma kitabı TDK yayınları arasında çıktı.]

CENAP ŞAHABETTİN

admin — Tue, 04 Mar 2008 23:11:39 +0000

(1870-1934)
Şâir. Manastır’da doğdu. Binbaşı Sahabettin Bey’in oğludur. Babasının Pilevne’de şehit düşmesi üzerine ailece İstanbul’a geldiler. İlköğrenimini Tophane’deki Mekteb-i Fey-ziye’de, orta öğrenimini de Eyüp Askeri Rüştiyesi ileGülhâ-ne Askerî Rüştiyesi’nde yaptı (1880). Askerî Tıbbiye’den doktor yüzbaşı rütbesi ile 1889′da mezun oldu. Dokuz ay sonra cilt hastalıkları ihtisası için Paris’e gönderildi. Dönüşte Karantina İdâresi’ne girdi. Mersin ve Rodos’ta çalıştı.
Sıhhiye müfettişi olarak Cidde’ye gitti (1897). Meclis-i Kebîr-l Sıhhiye ( = Sağlık Yüksek Kurulu) üyesi (1908) ve UmÛM Sıhhiye ( = Sağlık Hizmetleri) genel müfettişi oldu. 1904′to kendi İsteği İle emekliye ayrılarak Darülfünun Edebiyat Fakültesl’nde dil, Osmanlı edebiyatı tarihi dersleri verdi. I. Dünya Savaşı’nın sonlarına doğru Şam’a gitti. (1918). Savaştan sonra Süleyman Nazif ile birlikte Hadisât gazetesini çıkardı. Tasvîr-i Efkâr gazetesi hesabına iki defa Avrupa’ya gitti. Peyâm-ı Sabah gazetesinde Millî Mücadele aleyhinde yazılar yazdı. Zafer kazanılınca fikirlerinden döndü ise de samimiyetine inanılmadığı için siyâsetten uzak ve yalnız yaşamağa mecbur kaldı. Fransızca, ingilizce, Almanca, İtalyanca, Arapça ve Farsça bilen Cenab, beyin kanamasından öldü. Kabri İstanbul’da, Bakırköy Mezarlığı’ndadır,
Cenab Şahabettinin ilk şiirlerinde Muallim Naci, Recâi-zâde Ekrem ve AbdülhaK Hâmid tesiri görülür. Bir kısmını saadet gazetesinde yayımladığı bu şiirleri sonra Tâmat adlı bir kitapta topladı. Paris’te bulunduğu yıllarda Fransız şiirini yakından tanıdı. Verlaine ve Malarme’yi inceledi. İstanbul’a dönüşünde kendine has üslûp İle yazılmış, pek çok bakımdan yeni olan şiirler neşretti. Servet-i Fünun topluluğuna Katılarak bu grubun en iyi şâirlerinden oldu. Topluluğun dergisi olan Servet-İ Fünun’da, Tanin ve Âşiyan’da, şiirlerinin yanısıra seyahat yazılarını da yayımladı. Kalem derqisinde Dehhâk-ı Mazlum imzası ile mizahî yazıları, İçtihat ve Hak’da siyâsi makaleleri çıktı. Dil ve sanat anlayışı farklı olduğu için Tanzimat ve Millî edebiyat sanatçıları ile tartışmalar yaptı. “Sanat, sanat içindir” anlayışına sahiptir. Tabiatı renkleri, şekilleri ve hareketleri ile tasvir eden, ferdî duyguları anlatan, semboller ile yüklü yeni ve orijinal hayallerle dolu şiirler yazdı. Dili, divan şâirlerinin dilinden bile ağırdır. Yeni hayallerini, dilimizde çoK kullanılmayan Arapça ve Farsça’dan seçilmiş kelimeler ile anlattı. Şiirde âhenge fazla önem verdiği için sâdece aruz veznini kullandı. Nesirleri de şiirleri gibi sanatlıdır. Vecizeler, seyahat ve tenkit yazıları ve makaleler de yazmıştır.

Şiir kitapları:

1. Tâmat (1887), 2. Evrâk-ı Leyâl (Ölümünden sonra S. Nüzhet Ergun tarafından seçmeler yapılarak yayımlandı. Cenab Şahabettin’in Hayatı ve Seçme Şiirleri (1935).

Diğer eserleri:

1. Hac Yolunda (Gezi yazıları, 1909), 2. Âfâk-ı İrak (Gezi notları, 1915), 3. Avrupa Mektupları (Şeyehat yazıları, 1919), 4. Evrâk-ı Eyyam (Makaleler, 1915), 5. Kadı Burhaneddin “Önsözü” 6. Vilyam Şekspiyer

YAHYA BENEKAY

admin — Sat, 01 Mar 2008 13:42:54 +0000

Şâir, yazar. Köstence’de (Romanya) doğdu. Kütahya Lisesi ile Siyasal Bilgiler Fakültesi’ni bitirdi (1951). Mâliye Bakanlığı Gümrük ve Tekel Bakanltğı’nda çeşitli görevlerde bulundu.
Günümüz şâir ve yazarlarındandır. Sanat hayâtına 1954′-te başlar. Şiirlerini, yazılarını Çınaraltı, Şadırvan, Hisar, Mülkiye, Türk dili, Türk Düşüncesi ve VarlıK dergilerinde yayımladı. İnceleme, gezi notları ve röportajları vardır.

Eserleri:

1. Güneydoğu Yollarında (Röportaj, 1962, TDK Röportaj Mükâfatı aldt), 2. Gülen Anadolu (Gezi notları, 1962), 3. Uçaktan Anadolu (Gezi notlan, 1964), 4. Yaşayan Mevlid-i Şerif (Derleme, 1964), 5. İlk Hacı, İlk Kurban, Hacı Bayram Veli, Veyse’I-Karanı (İnceleme, 1966), 6. Yaşayan Alevîlik (Türk Alevîleri arasında yaptığı gezi ve röportajlar, 1967). Şiirleri kitap hâlinde neşredilmedi.

SELAHATTİN BATU

admin — Sat, 01 Mar 2008 13:17:03 +0000

(25.XII.1905-24.V.1973)
Şâir, yazar. Eceabat’ta doğdu. Gelibolu İdadisi ile İstanbul Yüksek Baytar Okulu’nu bitirdi (1925). Aynı okulda asistan iken Ziraat Bakanlığı tarafından ihtisas için Almanya’ya gönderildi (1927). Hannover Yüksek Veteriner Okulu ile Berlin Ziraat Fakültesı’nde uzmanlık eğitimi gördü. Dönüşünde Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi’nde Öğretim görevlisi oldu. TBMM’nin Vll’inci döneminde Çanakkale milletvekili seçildi. Zooteknik profesörlüğünden emekliye ayrılınca İstanbul’a yerleşti (1969). İstanbul’da öldü. Zıncirlikuyu Mezarlığı’na gömüldü. Cumhuriyet dönemi şâir ve tiyatro yazarlarındandır. Edebiyata şiir yazarak başiadı. Şiirlerinde hayatın bir anlık görüntüleri, gözlemleri ve intibaları vardır. Dili yalın ve sâdedir. Tabiat ve insana fazla yer verir. Deneme ve gezi notlarında daha canlı ve şairane dil, daha renkli bir üslûp mevcuttur. Tiyatro eserlerinde Yunan trajedilerinin etkisi görülür. Konularını Türk ve Yunan efsanelerinden alan bu oyunlarda hümanist görüşe ağırlık verilmiştir. Helena adfı oyunu manzum olarak Aimanca’ya çevrilmiş ve Avusturya’da yapılan Milletlerarası Tiyatro Eserleri Yarışması’nda ikincilik kazanmıştır. Aynı oyun Viyana Devlet Tiyatrosu tarafından Bregenz’de oynanmıştır (1950). Batu, eski Yunan trajedisine uyan eserler yazan ilk Türk şâiridir. Şiirlerini Varlık, Türk Dili ve Hisar dergilerinde yayımlamıştır.

Şiir kitapları: 1. Bursa’da Yeşiller (1949), 2. Rüzgârlı Su (1962).

Gezi notları, denemeler:

1. İnsan ve Sanat (Denemeler, 1945), 2. Romancero (Gezi notları, 1953), 3. İsviçre Günleri (Gezi, 1966), 4. Avusurya ye Venedik Günleri (1970).

Tiyatro eserleri:

1. İphigenia Tauris’te (5 perde, manzum, dram, 1943), 2. Kerem ile Aslı (5 perde, manzum, dram, 1943), 3. Kerem (Adnan Saygun’un bir operası için yazılan fibretto, 1953), 4. Güzel Helena (5 perde, manzum, dram, 1954, bas. 1959), 5. Oğuzata (5 perde, manzum, dram, 1955, bas. 1961).

YAVUZ BÜLENT BAKİLER

admin — Sat, 01 Mar 2008 12:54:15 +0000

Şâir. Sivas’ta doğdu. Azerbaycan’dan Türkiye’ye göçen bir âiieye mensuptur. İlk ve ortaokulu Sivas’ta, liseyi Sivas, Gaziantep ve Malatya’da, Hukuk Fakültesi’ni Ankara’da bitirdi. Metal-İş Federasyonu’nda Eğitim ve Araştırma Müdürü, TRT Ankara Radyosu Merkez Program Dairesi Başkanlı-ğı’nda raportör, Kısa Dalga Yayınlar Müdürlüğü’nde program yapımcısı, Sivas’ta avukat, Başbakanlık Toprak ve Ta-nm Reformu Müsteşarlığı’nda hukuk müşaviri olarak çalıştı.
Günümüz şairlerindendir. Sanat hayâtına mahallî dergi ve gazetelerde yayımladığı manzumeler ile başladı. Fakültede okuduğu yıllarda Kopuz dergisinin yayın topluluğuna katıldı. Daha sonra Orkun dergisinin yayın müdürü oldu. 1964′ten sonra şiirlerini Hisar dergisinde yayımladı. İlk şiirlerini Necip Fazıl veCâhitSıtkı’nınüslûbundayazmışdahason-ra ayrı bir şahsiyet kazanmıştır. Millî şiirimizin biçim ve muhteva özelliklerini şiire sindirmiştir. Memleket meselelerini, bu memleketin İnsanına olan içten sevgisini yaşayan Türkçe ve rahat, aydınlık bir üslûp ile anlatmıştır. Bu bakımdan Arif Nihat Asya’nın yolunu devam ettiren şâirlerden sayılabilir.

Eserleri: 1. Yalnızlık (1962,1966,1972) 2 Duvak (1971), 3. Sivas’a Şiir (1973), Şiirimizde Ana (Antoloji 1976), Üsküp’ten Kosova’ya (Gezi Notları, 1979).