Gramerimiz.Com » Makale Yazarları

Muallim Naci

admin — Mon, 23 Mar 2009 10:05:55 +0000

MUALLİM NACİ (1850-13. IV. 1893)

Şâir, yazar. İstanbul’da doğdu. Babasının adı Ali’dir. Nâci’nin asıl adı Ömer’dir. Yedi yaşında iken babası ölünce annesi ile birlikte Varna’ya dayısının yanına gitti. Orada Medrese’de okudu. Varna Rüştiyesi’nde öğretmenlik, Varna Mutasarrıfı Sait Paşa’nın yanında kâtiplik yaptı. Paşa ile pek çok il dolaştı. İstanbul’a geldiği yıl gazeteciliğe başladı. Tercüman-ı Hakikat gazetesinin edebiyat sahifesini yönetti (1883-1885). Saadet ve Vakit gazetelerinde çalıştı. Galatasaray Lisesi ile Mekteb-i Hukuk’ta edebiyat dersleri verdi. Muallim Naci, İstanbul’da öldü. Sultan Mahmud Türbesi’nin bahçesine gömüldü.

Tanzimat edebiyatı şâir ve yazarlarındandır. Şiir, fıkra, makale, tiyatro ve tenkit yazıları yazdı. Arapça, Farsça ve Fransızca’dan tercümeler yaptı. Eski edebiyata bağlı olan şâirlerin başında bulunmakla birlikte, yeni edebiyatın örnek aldığı Fransız edebiyatını incelemiş, yenilik taraftarı şairlerin ortaya koydukları eserlerden farksız örnekler vermiştir. O, edebiyatta ölçülü bir yenileşme taraftarı idi. Bu yüzden Recaizade Mahmut Ekrem ile aralarında tartışmalar olmuştur.

Şiir kitapları: 1. Âteş pare (1884), 2. Şerare (1885), 3. Fürûzân (1886), 4. Sünbüle (1. kısım, 1890), 5. Yâdigar-ı Nâcî (1896).

Diğer eserleri: 1. Muallim (1886, tenkitler), 2. Yazmış Bulundum (1884, tenkitler),3. Demdeme (1886, tenkit), 4. Istılahat-ı Edebiyye (1889, Edebiyat terimleri sözlüğü), 5. Osmanlı Şâirleri (1890), 6. Esâmî (1891), 7. Lügat-ı Nâcî (Osmanlıca sözlük, 1904), 8. Zâtü’n-nitâk-ayn yahut İbni’z-Zübeyr (manzum tarihi diyalog, 1890), 9. Heder (oyun, 2 perde, 1910), 1C. Hurda-furûş (2. kısım, Arapça’dan tercüme 1884), 11 Hikemü’r-rufâî (Arapça’dan, 1886), 12. Sânihatü’l-Arab (Arapça’dan, 1887), 19. Hurda-Furüş (1. kısım, Farsça’dan tercüme, 1887), 14. Sânihatü’l-Acem (Farsça’dan, 1887), 15. Nümûne-i Suhan (Farsça’dan, 1890), 16. Ömer’in Çocukluğu (Hatıralar, 1889, yeni baskısı 1969), 17. Mektuplarım, 18. Muhaberât, 19. I’cazü’l-Kur’ân, 20. Medrese Anıları, Abdullah Uçman Toker Yayınları arasında yazarı tanıtıcı kitap çıkardı (1974).

YAKUP KADRİ KARAOSMANOĞLU

admin — Tue, 27 May 2008 14:07:50 +0000

(1889-1974)
Roman yazarı. Kahire’de doğdu. Abdülkadir Bey’in oğludur. İlköğrenimini Manisa’da, ortaöğretimini İzmir ve Mısır’da yaptı. 1908′de İstanbul’a geldi. Yükseköğrenimine başladığı Mekteb-i Hukuk’un üçüncü sınıfından ayrıldı. Fecr-i Ati edebiyatı topluluğunda edebî faaliyetlere katıldı (1909). Müterake döneminde İkdam gazetesinde siyasî yazılar yazdt. İsviçre’ye tedavi için gitti (1916). 1921′de Anadolu’ya geçerek Millî Mücadele’ye katıldı. Mardin (1923-1931) ve Manisa (1933 1934) milletvekilliği yaptı. Yakup Kadri, Arnavutluk, Çekoslovakya, İsviçre ve iran’da elçilik görevlerinde bulundu (1934-1954). 1961′-de Manisa milletvekili oldu. Anadolu Ajansı Yönetim Kurulu Başkanı iken Ankara’da öldü. Beşiktaş’ta Yahya Efendi Mezarlığı’na gömüldü.
Yakup Kadri Karaosmanoğlu, mensur şiir, deneme, hatıra, monografi, hikaye, roman ve oyun türünde eser veren XX’ncı asır yazarlarındandır. Tanzimat’tan Atatürk Türkiyesi’ne kadar gelen nesillerin geçirdiği sosyal değişme ve bunalımlarını, her neslin yaşayış, hayâta ve olaylara bakış tarzını özellikle romanlarında çok başarılı bir şekilde işledi. Hatıralarında çocukluk, millî mücadele ve politika yıllarını anlattı. Mensur şiirler de yazan Yakup Kadri’nin kendine has bir üslûbu vardır. Atatürk’ü çeşitli yönleriyle değrelendiren ilk önemli eserin de yazarıdır. Hikayelerinde aşk, düşmanlık, görev duygusu, kadın, din, namus, bâtıl inançlar, cehalet, yoksulluk ve savaş konularını işledi. Bâzı eserleri yabancı dillere çevrilmiştir.

Hikaye kitapları:

1. Bir Serencam (1913), 2. izmir’den Bursa’ya (Halide Edip Adıvar -R.Rıfkı-M.Âsım ile birlikte, 1922), 3. Rahmet (1923), 4. Milli Savaş Hikayeleri (1947).

Romanları: 1. Kiralık Konak (1922), 2. Nur Baba (1922), 3. Hüküm Gecesi (1927), 4. Sodom ve Gomore (1928), 5. Yaban (1932), 6. Ankara (1934), 8. Bir Sürgün (1937), 8. Panorama (2 cilt, 1953-1954), 9. Hep O Şarkı (1956).

Mensur şiirleri:

1. Erenlerin Bağından (1922), 2. Okun Ucundan (1940), 3. Alp Dağlarından ve Miss Chaif-rin’in Albümünden (1942).

Hatıraları:

1. Zoraki Diplomat (1955), 2. Anamın Kitabı (1957), 3. Vatan Yolunda (1958), 4. Politikada 45 Yıl (1948), 5. Gençlik ve Edebiyat Hatıraları (1969).

Monografileri:

1. Ahmed Hâşim (1943), 2. Atatürk (1946).

Makaleleri:

Kadınlık ve Kadınlarımız (1923), 2. Ergenekon (2 cilt, 1929),

Oyunları: 1. Nİrvana (1909), 2. Veda (1909), 3. Sağanak (basılmadı), 4. Mağara (1934). Yaban romanı ile CHP 1942 Roman Mükâfâtı’nda ikincilik kazandı. Birikim Yayınları, yazarın bütün eserlerini yayımladı.

CEYHUN ATUF KANSU

admin — Tue, 22 Apr 2008 14:01:23 +0000

(1919-17.111.1978)
Şair, yazar. İstanbul’da doğdu. Nâfi Atuf Kansu’nun oğludur. İlköğrenimini Ankara Necatibey llkokulu’nda, ortaöğrenimini Ankara Gazi Lisesi’nde (1938), yükseköğrenimini de İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde (1944) gördü. Çocuk hastalıklan ihtisasından sonra Turhal ve Etimesgut Şeker Fabrikaları hastanelerinde doktorluk, Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş.’nde sağlık müfettişliği yaptı.
Cumhuriyet dönemi şâir ve hikâye, makale ve deneme yazarlarındandır. Şiire 1937 yılında başladı. Gençlik, Yücel, Ülkü ve Millet dergilerinde halk şiiri geleneğine uygun manzumeleri çıktı (1938-1945). Daha sonra yeni şiiri benimseyip Anadolu köylü ve kasabalısının hayatını, sevinç ve kederlerini serbest nazım İle anlattı. Kemalist şairlerdendir.

Şiir kitapları:

Bir Çocuk Bahçesinden (1941), 2. Bağbozumu Sofrası (1944), 3. Çocuklar Gemisi (1946), 4. Yanık Hava (1951), 5. Haziran Defteri (1955), 6. Yurdumdan (1960), 7. Bağımsızlık Gülü (1965), 8. Sakarya Meydan Savaşı (1970), 9. Buğday Kadın Gül ve Gökyüzü (1970), 10. Tüm Şiirleri (2 cilt, Vecih) Timuroğlu tarafından hazırlandı, yayımlandı, 1978).

Makale ve denemeleri:

1. Devrimcinin Takvimi (1962), 2. Ya Bağımsızlık Ya Ölüm (1964), 3. Köy Öğretmenine Mektuplar (1964, 4. Atatürkçü Olmak (1966), 5. Atatürk ve Kurtuluş Savaşı (radyo konuşmaları, 1969), 6. Balım Kız Dalım Oğul (1971), 7. Halk önderi Atatürk (1972), 8. Cumhuriyet Ağcı (1972).

Hikaye: Sevgi Elması (Tahir ile Zühre hikâyesinin yeniden yazılması, 1972). Bağımsızlık Gülü ile 1965 Yeditepe Şiir Armağanı’nı, Sakarya Meydan Savaşı İle 1970 Behçet Kemal Çağlar Ödülü’nü kazandı.

HALİKARNAS BALIKÇISI

admin — Sun, 13 Apr 2008 13:28:41 +0000

(1886-13.10.1973)
Hikaye ve roman yazarı. Girit’te doğdu. Şakir Paşa’nın oğludur. Mahalle Mektebi ile Robert Kolej’de okudu. Oxford Ünlversitesi’nde (İngiltere) Yeni Çağ tarihi öğrenimi gördü (1904-1908). Yurda dönüşünde Diken, İnci, Resimli Hafta, Resimli Ay dergilerinde yazılar yazdı. Bir hikayesinde suç unsuru görülerek İstiklâl Mahkemesi tarafından Bodrum’da kalebentliğe mahkum edildi. Cezası bitince aynı kasabaya yerleşti. 1947′de İzmir’e taşınıp gazetecilik ve turist rehberliği yaptı. İzmir’de öldü, Bodrum’a gömüldü.
Deniz hikayeleri İle tanındı. Halikarnas Balıkçısı, Aralarında yaşadığı balıkçıların ve süngercilerin hayatını, denize olan aşkını şairane tasvirlerle süsleyerek anlatır. Mitoloji unsurları ile de beslenen bu eserlerde ayrıca folklorik ve tarihi bilgiler de vardır.

Hikaye kitapları:

1. Ege kıyılarından (1939), 2. Merhaba Akdeniz (1947), 3. Ege’nin Dibi (1952), 4. Yaşasın Deniz (1954), 5. Gülen Ada (1957), 6. Eğeden (önceki kitaplardan seçmeler ile yeni hikayeler, 1972), 7. Gençlik Denizlerinde (1973).

Romanları:

1. Aganta Burina Burinata (1946), 2. Ötelerin Çocuğu (1956), 3. Uluç Reis (1962), 4. Turgut Reis (1966), 5. Deniz Gurbetçileri (1969).

Diğer eserleri:

1. Mavi Sürgün (hatıra, 1961), 2. Anadolu Efsaneleri (1954, mitoloji kitabı), 3. Anadolu Tanrıları (1955, mitoloji kitabı), 4. Anadolu’nun Sesi (1971, inceleme), 5. Hey Koca Yurt (1972, inceleme), 6. Düşün Yazılan (1981, makaleler). Tercüme eserleri de vardır. Yazara, 1971′de Kültür Bakanlığı’nca Devlet Kültür Armağanı verildi. Hakkında en geniş bilgi Mustafa özcan’ın hazırladığı doktora tezinde mevcuttur (Selçuk Ünı versitesl, Fen-Edebiyat Fakültesi, Konya 1985, basılmadı) Bütün eserleri Bilgi Yayınevi tarafından basılıyor.

FATMA ALİYE HANIM

admin — Fri, 21 Mar 2008 15:31:18 +0000

(1862-1936)
Romancı, yazar. İstanbul’da doğdu. Ahmed Cevdet Paşa’nın kızıdır. Özel öğrenim görerek Arapça ve Fransızca öğrendi. Ahmed Midhat Efendi’nin tavsiyesi ile edebiyata yöneldi. İstanbul’da öldü. Feriköy Mezarlığı’nda yatmaktadır.
XIX’uncu yüzyıl yazarlarındandır. İlk kadın romancımızdır. Şöhreti Avrupa ve Amerika’ya da gitmiştir. Romanları kadar, tercümeleri ve makaleleri ile de tanınır.

Romanları:

1. Hayâl ve Hakikat (1891), 2. Muhâdarât (En önemli romanıdır, 1891-1892), 3. Re’fet (1897), 4. Ûdî (1899), 5. Enin (1912).

Diğer eserleri:

1. Nisvân-ı Âlem (Tefrika edildi, 1891), 2. Taaddüd-i Zevcât (1898), 3. Levâyik-İ Hayat (1900), 4. Istilâ-yı İslâm (1900), 5. Nâmderân-ı Zenân-ı Ecsâm (1900-1901), 8. Kosova Zaferi- Ankara Hezîmeti (1915).

[Ûdî romanı Fransızca'ya çevrildi (1899). Yazar hakkında geniş bilgi için Milliyet Sanat Dergisi'ne, sayı 240 (1977) bakınız.]

MEHMET ÇINARLI

admin — Wed, 05 Mar 2008 01:07:01 +0000

Şâir ve yazar. Konya’nın Ermenek ilçesinde doğdu. İlköğrenimini doğduğu şehirde, ortaöğrenimini Antalya’da, yükseköğrenimini de Ankara’da Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde yaptı (1948). Maliye Bakanlığı’nda çeşitli görevler yaptıktan sonra Tetkik Kurulu üyesi oldu. TBMM tarafından Sayıştay üyeliğine tâyin edildi (1967).

Günümüz sanatçılarındandır. Lise öğrencisi iken şiiryaz-maya başladı. Şiirlerini önce Antalya Gazetesi, Yedigün ve Yarımay dergilerinde, sonra Çınaraltı ve Doğu’da, daha sonra da arkadaşlarıyla birlikte kurdukları Hisar dergisinde yayımladı.Mehmet Çınarlı, Türk Yurdu, Çağrı, İlgaz ve Töre dergilerinde de yazmıştır. Hem aruz hem de hece ile şiir yazar. Yerli ve millî kültürle beslenen bu şiirler şekil yönünden mükemmel, muhteva yönünden de orijinal hayâllerle doludur. Sâde, yaşayan Türkçe ile ferdî ve millî meseleleri anlatır. Hisar dergisinde yayımladığı deneme ve tenkit yazıları Hisar dergisi Çevresinde birşâirler okulunun oluşmasını sağlamıştır. Günümüzün İyi şâirlerinden olan Çınarlı, Yeni Bîr Dünyâ Kurmuşum adlı kitabı ile Türkiye Millî Kültür Vakfı Şiir Armağa-m’nı kazandı (1976). Gençlik yıllarında, üniversitelerarası bir şiir yarışmasında da birincilik almıştı (1948).

Şiir kitapları:

1. Güneş Rengi Kadehlerle (1958), 2. Gerçek Hayali Aştı (1969), 3. Bir Yeni Dünya Kurmuşum (1974).

Denemeleri ve makaleleri;

1. Halkımız ve Sanatımız (1970), 2. Söylemek Yaraşır (1978). Sanatçı Dostlarım (Hâtıraları, 1979).

[Hisar Dergisİ'nin 26. sayısında (1966) şâirin geniş biyografisi mevcutur.]

AMİL ÇELEBİOĞLU

admin — Wed, 05 Mar 2008 00:54:09 +0000

Edebiyat tarihçi yazar. Karaman’da doğdu. Rıza Çelebioglu’nun oğludur. Karaman Mevlevîhânesİ son şeyhi Ebû-bekir Çelebi (= Zükür Çelebinin torunudur, ilk, orta ve lise öğrenimini İstanbul’da yaptı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı, Sanat Tarihi bölümlerini bitirdi (1961). Konya Lisesi (1965-1966) ile Konya Selçuk Eğitim Enstitüsü’nde (1965-1966) Öğretmenlik ve idarecilik; İstanbul Edebiyat Fakültesi İle Erzurum Atatürk Üniversitesi Islâmî İlimler Fakültesi’nde asistanlık yaptı (1966-1977). 1971′de doktor, 1977′de doçent ye 1982″de profesör oldu. Doçentliği sırasında Hacettepe Üniversitesi, Sosyal ve İdarî Bilimler Fakültesi’nde çalıştı. Marmara Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde dekanlık yaptı (1982-1983). Hâlen aynı üniversitede dersler vermektedir.
Günümüzün edebiyat tarihçisi ve yazarlarındandır. Eski Türk edebiyatı ve halk edebiyatı araştırmaları İle tanınır. Amil Çelebioğlu‘nun Türk Kültürü, Millî Kültür, Türk Folklor Araştırmaları, Kaynaklar, Diyanet Dergisi ile Edebiyat Fakülteleri dergilerinde yazıları çıkmaktadır.

Kitapları:

1. Mesnevî-yî Şerif, Aslı ve Sadeleştirilmişime Manzum Nahifi Tercümesi (3 cilt, 1967-1972), 2. Ramazan-nâme (1974), 3. Muhammediye- Yazıcıoğlu Mehmed, (4 cilt, 1975), 4. Türk Bilmeceler Hazinesi (Y. Ziya Öksüz ile birlikte, 1979), 5. Türk Ninniler Hazînesi (1982), 6. Sultan II. Murad Devri Mesnevileri (Yayımlanmadı).

Makalelerinin bâzıları:

1. Süleyman Nahîfî ve Fazîlet-i Savm Adlı Eseri (Diyanet Dergisi, sayı 112,1971), 2. Yazıcı Salih ve Şemslyye’sl (Islâmî İlimler dergisi, sayı 1, Erzurum, 1976), 3. Kabusnâme Tercümesi ve Muradnâme’ye Dâir (Türk Kültürü, sayı 192,1978), 4. XIIIXV. Yüzyıl Mesnevilerinde Mevlânâ Tesiri (III. Milletlerarası Mevlânâ Semineri, Yaşama Sevinci, 1978), 5. Muammalara Dâir (Türk Kültürü, sayı 200,1979), 6. Kıyafet İlmi ve A. Hamdullah Hamdi He E. I. Hakkı’mn Kıyâfetnâme-leri (Ed. Fk. Derg. Erzurum, Sayı 11,1979), 7. Çocuk Dili ile Yazılmış Şiirler (Kültür Bakanlığı II. Milletlerarası Folklor Kongresi Bildirileri, 1982), 8. Türk Edebiyatında Manzum Dinî Eserler (Şükrü Elçin Armağanı içinde, 1983), 9. Karacaoğ-lan’da Dîvan Şiiri Hususiyetleri (Türk Folklor Araştırmaları, 1984), 10. Türk Edebiyatında Yaşnâmeler (M.Ü. Fen-Edebiyat Fak. Türklük Araştırmaları Dergisi, s. 1,1984).

BEHÇET KEMAL ÇAĞLAR

admin — Wed, 05 Mar 2008 00:05:53 +0000

(1908-1969)
Şâir ve yazar. Erzincan’a bağtı Urumekrek (Tepecik)’te doğdu. Şaban Hami Bey’in oğludur. İlk ve orta öğrenimir Bolu İmaret Mektebi, Konya NümCıne Mektebi, Kayseri Su tânîsi, İzmir Lisesi’nde yaptı. 1925′te Zonguldak Yükse Maden Mühendis Okulu’na gireli. Staj için Belçika ve Frar sa’ya gönderildi. Sanayi Bakanlığı Mâden Dâiresi Merke Mühendisi (1930) oldu. Türk Ocağı ve Halk Evi’nde yapıla çalışmalara katıldı. Halk Edebiyatı ve gazetecilik incelemı leri yapmak için, Atatürk tarafından Londra’ya gönderile1 Dönüşte Halkevleri müfettişliği, Erzincan milletvekilli) (1943-1949), gazete yazarlığı, istanbul Radyosu edebiyat danışmanhğı, kurucu meclis üyeliği (1961), TRT Yönetim Ki rulu üye ve başkanlığı, öğretmenlik ve bir bankanın dam mantığını yaptı. İstanbul’da öldü. Kabri Zincirlikuyu Mezarlığı’ndadır.
Başlangıçta millî edebiyat şâirlerinin şiirlerine benzer eserler verdi. Bu tarzını sonuna kadar korudu. Ankaralı Âş Ömer mahlası ile şiirler yazdı. Atatürk İnkılaplarını, milli duyguları, memleket meselelerini, yurt güzelliklerini hece vezni ile yazdığı şiirlerle anlattı. “Atatürk şâiri” olarak tanındı. Faruk Nafiz Çamlıbel ile birlikte yazdıkları Onum Yıl Marşı ile şöhreti yaygınlaştı. Şiir ve nesirlerini Muhit, Varlık, Doğu, Şadırvan, Türk Dili ve Millet dergileri’nde yayımladı.

Şiir kitapları:

1. Erciyas’tan Kopan Kar (1932), 2. Burda Bir Kalp Çarpıyor, 3. Benden İçeri (Bütün şiirleri, 1966),4. Behçet Kemal Çağlar1 in Son Şiirleri (Ölümünden sonra çıktı, 1970).

Oyunları:

1. Çoban (1932), 2. Atillâ (1935), 3. Timur ve Yıldırım (Basılmadı)-

Diğer eserleri:

1. Hür Mavilikte (1947, gezi notları), 2. Dolmabahçe’den Anıtkabir’e Kadar (1955, gözlemleri), 3. Kur’ân-ı Kerîm’den İlhamlar (1966), 4. Atatürk Denizinden Damlalar (Derleme, 1967), 5. Battal Gâzî Destanı (1966), 6. Bugünün Diliyle Atatürk’ün Söylevleri (Atatürk’ün konuşmalarından seçilmiştir, 32 konuşma, 1968), 7. Malazgirt Zaferi’nden İstanbul Fethine (1971, dört destan),

[Enver Naci Gökşen'in Behçet Kemal Çağlar tanıtma kitabı TDK yayınları arasında çıktı.]

CENAP ŞAHABETTİN

admin — Tue, 04 Mar 2008 23:11:39 +0000

(1870-1934)
Şâir. Manastır’da doğdu. Binbaşı Sahabettin Bey’in oğludur. Babasının Pilevne’de şehit düşmesi üzerine ailece İstanbul’a geldiler. İlköğrenimini Tophane’deki Mekteb-i Fey-ziye’de, orta öğrenimini de Eyüp Askeri Rüştiyesi ileGülhâ-ne Askerî Rüştiyesi’nde yaptı (1880). Askerî Tıbbiye’den doktor yüzbaşı rütbesi ile 1889′da mezun oldu. Dokuz ay sonra cilt hastalıkları ihtisası için Paris’e gönderildi. Dönüşte Karantina İdâresi’ne girdi. Mersin ve Rodos’ta çalıştı.
Sıhhiye müfettişi olarak Cidde’ye gitti (1897). Meclis-i Kebîr-l Sıhhiye ( = Sağlık Yüksek Kurulu) üyesi (1908) ve UmÛM Sıhhiye ( = Sağlık Hizmetleri) genel müfettişi oldu. 1904′to kendi İsteği İle emekliye ayrılarak Darülfünun Edebiyat Fakültesl’nde dil, Osmanlı edebiyatı tarihi dersleri verdi. I. Dünya Savaşı’nın sonlarına doğru Şam’a gitti. (1918). Savaştan sonra Süleyman Nazif ile birlikte Hadisât gazetesini çıkardı. Tasvîr-i Efkâr gazetesi hesabına iki defa Avrupa’ya gitti. Peyâm-ı Sabah gazetesinde Millî Mücadele aleyhinde yazılar yazdı. Zafer kazanılınca fikirlerinden döndü ise de samimiyetine inanılmadığı için siyâsetten uzak ve yalnız yaşamağa mecbur kaldı. Fransızca, ingilizce, Almanca, İtalyanca, Arapça ve Farsça bilen Cenab, beyin kanamasından öldü. Kabri İstanbul’da, Bakırköy Mezarlığı’ndadır,
Cenab Şahabettinin ilk şiirlerinde Muallim Naci, Recâi-zâde Ekrem ve AbdülhaK Hâmid tesiri görülür. Bir kısmını saadet gazetesinde yayımladığı bu şiirleri sonra Tâmat adlı bir kitapta topladı. Paris’te bulunduğu yıllarda Fransız şiirini yakından tanıdı. Verlaine ve Malarme’yi inceledi. İstanbul’a dönüşünde kendine has üslûp İle yazılmış, pek çok bakımdan yeni olan şiirler neşretti. Servet-i Fünun topluluğuna Katılarak bu grubun en iyi şâirlerinden oldu. Topluluğun dergisi olan Servet-İ Fünun’da, Tanin ve Âşiyan’da, şiirlerinin yanısıra seyahat yazılarını da yayımladı. Kalem derqisinde Dehhâk-ı Mazlum imzası ile mizahî yazıları, İçtihat ve Hak’da siyâsi makaleleri çıktı. Dil ve sanat anlayışı farklı olduğu için Tanzimat ve Millî edebiyat sanatçıları ile tartışmalar yaptı. “Sanat, sanat içindir” anlayışına sahiptir. Tabiatı renkleri, şekilleri ve hareketleri ile tasvir eden, ferdî duyguları anlatan, semboller ile yüklü yeni ve orijinal hayallerle dolu şiirler yazdı. Dili, divan şâirlerinin dilinden bile ağırdır. Yeni hayallerini, dilimizde çoK kullanılmayan Arapça ve Farsça’dan seçilmiş kelimeler ile anlattı. Şiirde âhenge fazla önem verdiği için sâdece aruz veznini kullandı. Nesirleri de şiirleri gibi sanatlıdır. Vecizeler, seyahat ve tenkit yazıları ve makaleler de yazmıştır.

Şiir kitapları:

1. Tâmat (1887), 2. Evrâk-ı Leyâl (Ölümünden sonra S. Nüzhet Ergun tarafından seçmeler yapılarak yayımlandı. Cenab Şahabettin’in Hayatı ve Seçme Şiirleri (1935).

Diğer eserleri:

1. Hac Yolunda (Gezi yazıları, 1909), 2. Âfâk-ı İrak (Gezi notları, 1915), 3. Avrupa Mektupları (Şeyehat yazıları, 1919), 4. Evrâk-ı Eyyam (Makaleler, 1915), 5. Kadı Burhaneddin “Önsözü” 6. Vilyam Şekspiyer